دانشنامه پژوهه بزرگترین بانک مقالات علوم انسانی و اسلامی

عن الصادق(علیه السلام) [حین شرب الماء]:«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولعنة الله علی قتلة الحسین واعدائه»

از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که به هنگام آشامیدن آب چنین می‌فرمودند: «درود خداوند بر حسین و خانواده و یارانش؛ و لعن و نفرین الهی بر قاتلان حسین و دشمنانش باد» (حلیة المتقین، صفحه 63)
عن الصادق(علیه السلام) [حین شرب الماء]:«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولعنة الله علی قتلة الحسین واعدائه»
عن الصادق(علیه السلام) [حین شرب الماء]:«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولعنة الله علی قتلة الحسین واعدائه»

عن الصادق(علیه السلام) [حین شرب الماء]:

«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولعنة الله علی قتلة الحسین واعدائه» (حلیة المتقین، صفحه 63)

از امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که به هنگام آشامیدن آب چنین می‌فرمودند:

«درود خداوند بر حسین و خانواده و یارانش؛ و لعن و نفرین الهی بر قاتلان حسین و دشمنانش باد»

توضیح:

«آداب آب خوردن»

در آداب آب خوردن از حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) منقول است که هر بنده که آب بخورد و حضرت امام حسین (علیه السلام) و اهل بیت او را یاد کند و لعنت کند، کشندگان آن حضرت را، حق تعالی صدهزار حسنه برای او بنویسد و صدهزار گناه از او بیندازد و صدهزار درجه برای او بلند کند؛ و چنان باشد که صدهزار بنده آزاد کرده باشد و حق تعالی در قیامت او را خوشحال و مطمئن خاطر، محشور گرداند و اگر به این نحو بگوید، خوبست؛

«صلوات الله علی الحسین و اهل بیته واصحابه ولنعة الله علی قتله الحسین واعدائه»

و در حدیث صحیح از آن حضرت منقول است که گاه باشد که شخصی یک شربت آب بخورد و خدا او را به همان آب خوردن به بهشت برد، به اینکه آب بخورد و هنوز خواهش داشته باشد که از لب بردارد و حمد خدا بگوید، پس بخورد و هنوز سیر نشده از لب باز گیرد و حمد خدا بگوید، پس باز بخورد، پس حقتعالی به سبب این، بهشت را بر او واجب گرداند.

و در حدیث معتبر دیگر از آن حضرت منقول است که حضرت رسول (صلی الله علیه وآله وسلم) چون آب می‌خورد، این دعا می‌خواندند:

«الحمدلله الذی سقانا عذبا زلالا ولم یسقنا ملحاً اجاجاً ولم یؤاخذنا بذنوبنا»

در روایت دیگر از آن حضرت منقول است که هرگاه کسی پیش از آب خوردن، بسم الله بگوید و دمی بخورد و الحمدلله بگوید پس باز بسم الله بگوید و دمی بخورد، الحمدلله بگوید، پس باز بسم الله بگوید و بخورد، پس بعد از خوردن الحمدلله بگوید، مادام که آن آب در شکم او باشد، تسبیح خدا گوید و ثوابش از برای او باشد.

و در حدیث دیگر فرمود که هرگاه خواهی در شب آب‌ خوری ظرف را بردار حرکت بده و بگو:

«یا ماء، ماء زمزم و ماء فرات یقرآنک السلام»

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

جدیدترین ها در این موضوع

No image

معاد در نهج البلاغه

يکى از برنامه‏ هاى مهمى که تمامى پيامبران الهى پس از خداپرستى، مردم را به آن توجه مى دادند، اعتقاد به معاد بوده است؛ زيرا در سايه اعتقاد به معاد است که هدف از آفرينش تحقق مى يابد و اعمال و رفتار انسان ارزش و معنا پيدا مى کند. از اين رو ما مسلمانان معتقديم که خداوند بارى تعالى در روز قيامت، همه انسان‏ها را دوباره زنده خواهد کرد تا در پيشگاه او، به حساب اعمال و رفتارشان رسيدگى شود.
معاد در نهج البلاغه

معاد در نهج البلاغه

اين درس را به بحث مرگ و رستاخيز اختصاص داده ايم كه از پايه هاى اصلى ايمان و عمل است. امام علیه السلام در اين خطبه "خطبه 109" مطالب مختلفى را بيان كرده كه، بخشى از آن را كه درباره ى مرگ و قيامت است برايتان انتخاب كرده ايم در آغاز وضع انسانها به هنگام مرگ را مجسم مى كند مى گويد: 'وضعى كه به هنگام مرگ براى آنان پيش مى آيد وصف ناشدنى است'. "فغير موصوف ما نزل بهم".
No image

مبدأ و معاد در نهج البلاغه ، با نگاه تطبیقی به معنویت‌های کاذب

مبدأ و معاد یعنی اعتقاد خدا به منزله سرآغاز آفرینش و معاد یعنی اعتقاد به سرانجام انسان و عالم. مبدأ و معاد مجموعه اعتقادهای انسان را در بر می گیرد. از بدو پیدایش اسلام، پیشوایان دین، راه و رسم ارتباط با خدا را در زندگی فردی و اجتماعی انسان بیان نموده و بر سرانجام زندگی و اعمال انسان تاکید ورزیده اند. در مقابل گروه های متعدد معنویت گرا نگاهی متفاوت به این مسأله را بیان داشته اند برخی منکر مبدأ و معاد گشته اند و برخی تفسیری غلط از آن، بیان نموده اند.
بهشت چگونه مكانى است؟

بهشت چگونه مكانى است؟

پس اگر با ديده دل به آنچه از بهشت براى تو وصف شده است نگاهت را بدوزى، جان تو از آنچه از دنيا، همچون شهوت ها و خوشى ها و زيورها و منظره هاى دل انگيز و زيباى آن كه براى تو آفريده شده است بيزارى جسته و با انديشيدن در صداى برگ هاى درختانى كه در اثر وزش نسيم پديد مى آيد و ريشه هاى آن درختان در درون تپه هايى از مشك بر ساحل جوى هاى بهشت پنهان گرديده است، و نيز با انديشيدن در خوشه هاى مرواريد، و شاخه هاى تر و تازه آن، و ظاهر شدن آن ميوه ها به صورت هاى گوناگون، در پوست شكوفه هاى آن درختان، جان تو حيران و سرگردان و از خود بيخود مى گردد.
پیشگفتار

پیشگفتار

هر چند معاد، موضوع اصلى اين كتاب را تشكيل نمى دهد، ولى از لابه لاى آن مى توان به خوبى و روشنى ابعاد گوناگون آن را دريافت . از اين رو نگارنده بر آن شده است كه در اين باره تحقيقى به عمل آورد كه نتيجه اين تحقيق و بررسى چيزى است كه در برابر خوانندگان قرار گرفته ، و به نام معاد در نهج البلاغه تقديم مى گردد.
Powered by TayaCMS